Ես կյանքս եմ ներդրել դուստրերիս համար, բայց նրանք անշնորհակալ գտնվեցին…

Ես միշտ կարծում էի, որ երեխաների վատ վարքի հարցում մեղավոր են միայն ծնողները, քանի որ ժամանակին պատշաճ ուշադրություն չեն դարձրել նրանց դաստիրակությանը:

Ես իմ երկու աղջիկներին սովորեցրել եմ լինել մաքուր և կոկիկ, պատասխանատու, գործունյա: Ուրախանում էի, որ աղջիկներս մեծանում էին խելացի և ինքնուրույն:Տեսնում եմ, որ աղջիկներս ծույլիկ և անշնորհակալ են մեծացել:

Երկուսն էլ չեն ուզում ամուսնանալ, դա իրենց ձեռտու է: Ոչ մի պատասխանատվություն չկա նրանց վրա, ոչ մի պարտականություններ չունեն:

Ավագ աղջիկս հաճախ փոխում է աշխատանքը, իսկ մինչև նորը գտնել կարող է ամիսներով նստել տանը՝ ինձանից պարտքով գումար խնդրելով, որը, բնականաբար, նա երբեք չի վերադարձնում:

Չեմ հասկանում, որտեղ է եղել իմ բացթողումը՝ նրանց դաստիրակության հարցում: Ինչու՞ են նրանք խելացի և համեստ երեխաներից վերածվել այսպիսի շահամոլ և ծույլ մարդկանց: Նախկինում ինձ անհանգստացնում էր նրանց ապագան, բայց ես հիմա երազում եմ աղջիկներիցս առանձին ապրելու և նրանց հետ այլևս չշփվելու մասին, քանի որ էլ չեմ դիմանում նրանց անհարգալից վերաբերմունքին:

Երբեք չէի մտածի, որ նման տհաճ խնդրի առաջ կկանգնեմ…

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
NOR PASTER
Яндекс.Метрика