Ընկերուհուս այս խոսքերը վերջնականապես խաչ քաշեցին մեր հարաբերությունների վրա․․․

Ինձ մի աղջիկ էր դուր գալիս: Մենք ծանոթացել էինք համալսարանում, նրա անունը Նելլի էր: Անկեղծ ասած, ես նրան ինքնամոռաց սիրահարված էի: Նելլին շատ գեղեցիկ էր և խելացի, երկրպագուների պակաս չուներ:

Մենք երկար ժամանակ շփվում էինք համացանցի միջոցով, հետո սկսեցինք ամեն օր հանդիպել և երկար զբոսնել:Ընթացքում աշխատանք գտա, բավականին լավ էի վաստակում: Շուտով սկսեցի ընտանիք կազմելու մասին մտածել:Մի օր Նելլիին հրավիրեցի ռեստորան:

Այդ օրը աշխատանքս շուտ վերջացրեցի և տեղ հասա 15 րոպե շուտ: Մինչ սպասում էի սիրելիիս, ինձ մի փոքր մուրացկան  տղա մոտեցավ և գումար խնդրեց: Ես նրան 2000 դրամ տվեցի: Երբ երախտապարտ փոքրիկը շնորհակալություն էր հայտնում, մեզ այդ ընթացքում մոտենում էր Նելլին, և ականատես եղավ այդ տեսարանին:

Երբ մենք մտանք ռեստորան, նա ինձ այնպիսի մի բան ասաց, ինչից շոկի մեջ ընկա.


ՊԵտք չէր այն տղային այդքան գումար տալ: Նա ունի ծնողներ, թող նրանք էլ կերակրեն նրան: Ատում եմ աղքատներին: Թող յուրաքանչյուրը վճարի իր փոխարեն:

Ես ոչինչ չկարողացա պատասխանել նրան, ուղղակի խոսքեր չունեի: Ինձ համար շատ ցավալի էր, քանի որ ես ինքս էլ մեծացել եմ աղքատ ընտանիքում, և միայն վերջին մի քանի տարվա ընթացքում է բարելավել մեր ֆինանսական վիճակը:

Այդ օրը ես միայն սուրճ պատվիրեցի, իսկ ընկերուհիս բավականին քաղցած էր և նորմալ ընթրեց:

Երբ բերեցին հաշիվը, ես ասացի.

Վճարում եմ միայն սուրճիս համար: Մնացածը ինքդ վճարիր:

-Խելագարվե՞լ ես…դու պարտական ես վճարել, ինքդ ես ինձ հրավիրել:

Ես չկարողացա ինձ զսպել և պատասխանեցի.

Իսկ դու ինքդ քիչ առաջ ասացիր, որ յուրաքանչյուր մարդ պիտի ինքն իր համար վճարի, իսկ ի՞նչ տարբերություն, թե որ պարագայում…

Այդ օրը մենք բաժանվեցինք և այլևս չհանդիպեցինք: Չեմ ստի, եթե ասեմ, որ միայն ուրախ եմ դրա համար:

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
NOR PASTER
Яндекс.Метрика