Իմ երբևէ լսած ամենածիծաղելի պատմությունը էլեկտրիկների մասին․ Մեկ ժամ սեղանի տակ լացում էի․․․

Կնոջս հետ զբոսայգում զբոսնում էինք: Լճակի մոտ  նստած էին մոտակա էլեկտրահավաքակցմամբ  զբաղվող ֆիրմաներց մեկի համազգեստ հագած երկու տղա: Ահա նրանցից մեկի մենախոսությունը (երկրորդը միայն ծիծաղից խեղդվում էր). -Երեկ գնում եմ ըստ հասցեի, իսկ այնտեղ…

Հասարակաց տուն: Կախում եմ ջահը, փոխում՝ անջատիչները: Հանկարծ ներս է մտնում միլիցիոներների ամբոխը-շրջայց, վերահսկողություն և այլն: Տեսան  ինձ՝ առաստաղի տակ ջահին փաթաթված, ստուգեցին  փաստաթղթերս և բաց թողեցին-ուրիշ ինչ անեին?:

Գնացի ես երկու  հասցե՝ սովորական բնակարաններ էին: Գնում եմ  երրորդ հասցեով…Չես հավատա, այնտեղ  նորից հասարակաց տուն էր: Հանկարծ ներս է մտնում մի տղամարդ, որին նախկին հասարակաց տանն էի տեսել: Նա ուշադիր ինձ նայեց, իսկ ես նրան. «Աղջիկները մյուս սենյակում են»:

Վերջինն եմ կախում, ու հանկարծ նորից միլիցիոներներ: Տեսնում են ինձ ու արդեն ծիծաղելով, առանց ստուգման բաց թողնում: Իսկ ես դուրս գալիս հանձնարարության թղթով մոտենում եմ մեկին և հարցնում.

-Գլխավորը դուք եք?

-Դե, ես եմ?

-Իսկ ձեզ մոտ մյուս օբյեկտը որն է?:

Նա հապաղում է և հետո ասում.

-Գոգոլի 36:

-Այդ դեպքում ես հրաժեշտ չեմ տալիս:

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
NOR PASTER
Яндекс.Метрика