Ընտրյալիս բերեցի տուն, ով «կարծես, թե վատը չէ»

2 տարի առաջ կինս հեռացավ մեզանից, թողնելով ինձ որդուս հետ միայնակ: Չգիտեմ, թե ինչպես է դա հնարավոր, բայց Աստված թող նրան դատի: Ի վերջո, մարդիկ սիրահարվում են երկրորդ կամ երրորդ անգամ, բայց սեփական երեխան փոխադարձ սեր է ամբողջ կյանքում: Բայց մեր մայրը որդուս և ինձ փոխանակեց մի տղամարդու հետ․․․

Մենք ապրում էինք բացառապես տղամարդու մտածելակերպով․․․ Գուլպաները ցրվբնակարանով մեկ, ափսեները առանց լվանալու և այլն․․․: Երկու տարի անց մեր տան մեջ ույուտի մասին նույնիսկ խոսելն էր անիմաստ․․․ Մի փոքր հիասթափեցնող է, բայց դա ինձ շատ այդքան էլ չէր անհանգստացնում: Վերջին բանըոր տեղի ունեցավ այն էր, որ ես չկարողացա լվանալ թեյնիկը ճարպի կաթիլներից: Այդ ժամանակ հասկացա, որ այլևս չի կարելի այսպես շարունակել․․․

Եվ հետո ես ծանոթացա մի շատ գեղեցիկ կնոջ: Նա ուներ գեղեցիկ կապույտ աչքեր և բարի ժպիտ: Մենք շարունակեցինք հանդիպել ևս վեց ամիս, և ես որոշեցի, որ ժամանակն է, որ մենք փորձենք ապրել համատեղ իմ բնակարանում: Մնում է տեղեկացնել որդուս, որ այժմ մեկ ուրիշը ինչ-որ մեկը մեզ հետ կապրի:

Որդիս պաղպաղակ էր ուտում և ես փորձեցի բացատրել նրան, թե ինչու պետք է այս կինը ապրի մեզ հետ: Նա չէր հիշում իր մորը: մայրը հեռացավ, երբ նա գրեթե երկու տարեկան էր: Որդիս ուշադիր լսում էր իմ փաստարկները, այնուհետև հայացքով նայում ընկերուհուս․․․

Ընկերուհիս տեղափոխվելուց հետո մեր բնակարանը պարզապես փոխվեց: Շաբաթվա վերջին պատուհաններին վարագույրներ հայտնվեցին, թավաները մաքրվեցին, թեյնիկը մաքրությունից շողում էր, պատուհանների վրա ծաղիկներ սկսեցին աճել: Կինս խմորեղեն էր պատրաստում, համեղ ճաշեր էր եփում․․․: Որդիս երկու այտերով ուտում էր իր սիրած ուտեստները, հետո մի փոքր ամաչեց և ափսեն հեռու հրեց և ասաց․
«Գիտե՞ս, հայրիկ, թող մնա մեզ հետ: Քո կինը կարծես թե վատը չէ․․․»

Այնպես որ, հիմա մենք երեքս ենք ՝ ես, որդիս և «կինը կարծես թե վատը չէ»:

Եվ մենք շուտով մենք համալրում կունենանք․․․

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
NOR PASTER
Яндекс.Метрика