Հինգ տարի հետո նորից կհանդիպենք․-ասաց կինը երբ ամուսինը լքեց նրան․․․

Ամուսինս լքեց ինձ: Նա գնաց երիտասարդ ընկերուհու մոտ, ով այդ պահին իր համար տիեզերք էր: Եվ նույնիսկ հինգ երեխան նրան հետ չպահեց: Այդ պահին կրտսեր դուստրս ընդամենը վեց ամսական էր․․․

Ամուսինս իր հետ վերցրեց գրեթե ամեն ինչ, ինչը կարող էր դուրս հանել բնակարանից: Ես լուռ հետևում էր, թե ինչպես են բանվորները տանից հանում համատեղ գումարներով գնված կահույքը և տեխնիկան։ Երկար նայելուց և մտածելուց հետո ասացի ամուսնուս․

«Հինգ տարի հետո կհանդիպենք և այդ ժամանակ ես նորից կունենամ ամեն ինչ»:

Անցավ հինգ տարի և մի օր դուռս թակեցին, զարմացա՝ հեռացած ամուսինս էր։ Նա կորցրել էր բացարձակապես ամեն ինչ: Նրա երիտասարդ կինը լքել էր իրեն նոր, երիտասարդ և հարուստի ընկերոջ համար, իսկ նախկին ամուսնուս մնացել էր միայն միայնությունը և հիվանդությունները․․․

Նրան թեյ լցրեցի: Այդ տարիների ընթացքում ես երկրորդ կրթություն էի ստացել, աշխատում էի երկու տեղ լիովին ապահովվելով և՛ ինձ, և՛ երեխաներիս: Ես արդեն ընկերություն էի անում մեկ այլ տղամարդու հետ․․․Բնակարանս հասցրել էի համալրել ամեն ինչով՝ կահույք, տեխնիկա, թանկարժեք գորգեր և այլն: Ես ոչնչից չէի վախենում, քանի որ երեխաներս կողքիս էին․․․

Նախկին ամուսինս նայում էր իր կողմից լքված ընտանիքին և չէր կարողանում որևէ բառ արտասանել: Երեխաները նրան չէին ճանաչում, քանի որ անցել էր հինգ տարի՝ Կես մանկություն: Փոքրերը հյուրասենյակում գորգի վրա խաղում էին, իսկ մեծերը դասերն էին սովորում: Նրանց համար նա միայն պատահական հյուր էր, ով եկել էր իրենց մորը այցի: Երբ թեյն վերջացավ, երեխաները նրան հարգանքով դռան տեղը ցույց տվեցին: Նա դուրս եկավ և երկար ժամանակ թափառեց հարևան փողոցներում ՝ երազելով վերադառնալ անցյալ և ուղղել իր սխալը: Բայց արդեն ուշ էր, շատ ուշ …

Հաճախ մարդիկ չեն կարողանում գնահատել այն, ինչ ունեն և դրա համար հետագայում շատ են զղջում․․․

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
NOR PASTER
Яндекс.Метрика