Ես ակտիվորեն փորձում եմ որդուս բաժանել կնոջից և թոռնիկիս նրանից վերցնել, բայց առայժմ ապարդյուն․․․

Ես իսկապես ուզում եմ, որ իմ որդին լքի իր կնոջը նրանից վերցնի թոռնիկիս, բայց առայժմ ապարդյուն։

Բոլորս ապրում ենք Մոսկվայում: Որդիս ինքնուրույն ընդունվեց համալսարան, հաջողությամբ ավարտեց այն, այնուհետև աշխատանք ստացավ բանկի մասնաճյուղում: Եվ ահա, նա հանդիպեց ապագա կնոջը: Մեր հանդիպման հենց առաջին վայրկյանից, ես հասկացա, թե ինչզգացմունք ունի նա իմ որդու հանդեպ: Նա ուզում էր տնավորվել Մոսկվայում, և թե ում հաշվին, դա կարևոր չէր:

Նրա հեռանալուց հետո ես իմ որդուս բացատրեցի, որ նրա նման աղջիկները ստեղծվել են, որպեսզի նրանց հետ տղամարդիկ հաճելի ժամանակ անցկացնեն և ոչինչ ավելին։ Նրան տուն բերել չարժեր: Նա երբեք և ոչ մի դեպքում իմ դուստրը չէր դառնա:

Եվ հիմա, մի քանի ամիս անց, նրանք կարևոր լուրերով միասին են գտնվում իմ բնակարանի նախաշեմին՝ Որդիս ինձ ծանոթացնում է կնոջ հետ և հայտնում նորությունը՝ ինքը շուտով հայր կդառնա, իսկ ես տատիկ: Եվ քանի որ նա այժմ գումար չունի բնակարան վարձելու համար, նա որոշ ժամանակ կապրի մեզ հետ: Ե

Ես ստիպեցի որդուս կատարել հայրության ԴՆԹ:

Իհարկե, ես չէի ուզում, որ գյուղից եկած այս աղջիկը բնակվի մեզ հետ: Բայց երբ որդիս սկսեց ինձ խնդրել, ես պարզապես չէի կարողանա նրան մերժել: Նա պնդում էր, որ ամբողջ աշխարհում այդ աղջկանից լավ մարդ չկա, և նա իրեն շատ է սիրում: Աղջիկը ևս փորձում էր լավ տպավորություն թողնել ինձ վրա: Նա մաքրում էր բնակարանը, ճաշ էր պատրաստում էր․․․

Իհարկե, ես մի քանի անգամ փորձեցի նրան հանել հունից, որպեսզի տեսնեմ նրա արձագանքը: Եվ նա անընդհատ ասում էր ինձ.

-Ես ոչ մի դեպքում չեմ գժտվի Ձեզ հետ:

Եվ երբ նա արդեն հիվանդանոցում էր, ես որդուս ստիպեցի կատարել հայրության ԴՆԹ, հակառակ դեպքում ես թույլ չեմ տա, որ նա ճանաչի երեխայի հայրությունը: Երկու շաբաթ անց մենք ստացանք ԴՆԹ պատասխանը՝ պարզվեց, որ որդիս իրականում նորածին տղայի հայր է:

Ես հստակ ասացի, որ ես չեմ պատրաստվում օգնել նրանց երեխայի հետ կապված գործերում:

Նա իրենց երեխան է, այնպես որ թող իրենք էլ նրանով զբաղվեն: Ես մտադիր չեմ նաև ֆինանսավորել նրանց: Ինձ համար բավական է նաև այն, որ նրանք բնակվում են իմ բնակարանում: Իմ որդին շատ վիրավորված էր ինձանից, և մենք ընդհանրապես մեկ շաբաթից ավել չէինք խոսում: Բայց 8 օր անց նա եկավ ինձ մոտ և գումար խնդրեց տակդիր գնելու համար։ Ահա այն:

Չգիտեմ ինչու, բայց հարսիս ու որդուս հնարավոր չէր կռվեցնել․․․

Այնուհետև ես հարսիս ասացի, որ նա հույս չունենա, որ ես իր որդուն կգրանցեմ իմ բնակարանում։ Եվ եթե նա ուզում է, որ երեխայի համար լավ լինի, ապա պետք է անպայման հեռանա, թողնելով իմ որդուն և երեխային: Ես ու որդիս երեխային կխնամենք․․․

Եվ ի՞նչ եք կարծում, դրանից հետո ինչ է արեց հարսս: Իհարկե, նա գնաց և ամեն ինչ պատմեց որդուս: Արդեն երեկոյան նրանք հավաքեցին իրերը և հեռացան իմ բնակարանից: Այնուհետև ես կանչեցի որդուս և ասացի նրան, որ եթե նա ուզում է ինչ-որ բան ստանալ ինձանից, ապա բաժանվի կնոջից․․․

Այնպես որ, թող նա վերցնի երեխային և վերադառնա տուն, իսկ կնոջը թողնի այնտեղ, որտեղից գտել էր: Ինչին նա պարզապես անջատեց հեռախոսը և ոչինչ չպատասխանեց․․․

Ուրեմն այդպես հա՞: Ոչինչ, դուք դեռ ինձ չեք ճանաչում: Պատերա՞զմ եք ցանկանում, կլինի պատերազմ Ձեզ համար․․․

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
NOR PASTER
Яндекс.Метрика