Ամուսնության առիթով որդուս բնակարան նվիրեցի․․․Այժմ շատ եմ զղջում դրա համար

Ես ամուսնուս հետ ապրել եմ 20 երջանիկ տարիներ, մինչև նա մահացավ քաղցկեղից: Մենք որդի ունեինք։ Մինչև մահանալը ամուսինս համոզեց ինձ գնել երկրորդ բնակարան: Նա ուզում էր, որ ես այդ բնակարանը վարձով տամ և եկամուտ ստանամ։

-Բնակարանը վարձով տալով դու ծերության տարիքում ավելի ապահովված կլինես, իսկ գումարից նեղվելու դեպքում կարող ես այն վաճառել։ Ես չգիտեմ թե դեռ ինչքան ժամանակ կողքիդ կլինեմ- մի օր ասաց ամուսինս:

Այդպես էլ արեցինք: Այնուհետև ամուսնուս մահից հետո ես որդուս հետ ապրեցի մեր բնակարանում, որտեղ նա մեծացել է, և որտեղ մենք այդքան ուրախ ենք եղել: Մի օր տղաս ասաց ինձ, որ պատրաստվում է ամուսնանալ:

Ես ուրախ էի նրա համար: Բայց այժմ նա ստիպված կլինի որոնել առանձին բնակարան իր և կնոջ համար: Ես բարդ բնավորություն ունեմ, և ընտանիքի նոր անդամի հետ չեմ կարող խաղաղ ապրել: Այնպես որ, եթե նա իսկապես ցանկանում է նորմալ հարաբերություններ հաստատել այս աղջկա հետ, նրանք ավելի լավ է գտնեն առանձին բնակարան և առանձին ապրեն:

Եվ հետո որդիս սկսեց ակնարկել մեր երկրորդ բնակարանը, որը ամուսինս թողել էր ինձ: Նա ուզում էր այնտեղ ապրել, մինչ նա իր սեփական տունը գնելու համար գումար հավաքելը: Որդիս այնպես սկսեց ինձ նախապատրաստել դրան, որ ես չհասկացա, որ սա խաղ է: Այնուհետև նա նույնիսկ ասաց, որ ես կարող եմ պարզապես նրանց շքեղ հարսանեկան նվեր անել իմ և հոր անունից և հվիրել այդ բնակարանը իրենց:

Ես ամուսնուս խոստացել էի, որ վարձով եմ տալու երկրորդ բնակարանը, որպեսզի թոշակի անցնելիս գումարի կարիք չունենամ, սակայն չէի կարող հարազատ երեխայիս նկատմամբ այդպիսի էգոիստական քայլ անել և մտածել միայն իմ մասին։

Ես երկար մտածեցի և հասկացա, որ ճիշտ կլինի բնակարանը նվիրել որդուս, դրանով հարսիս հետ էլ լավ հարաբերություններ կհաստատեմ։Եվ այսպես, ես գնացի նոտարի մոտ և ամեն ինչ պաշտոնապես ձևակերպեցի: Հիմա որդիս իմ երկրորդ բնակարանի օրինական սեփականատերն է:

Հետո ես հանդարտվեցի և սկսեցի չափված կյանքով ապրել: Որդիս մոտ ամեն ինչ կարգին էր, բնակարան, կին․․․ Հիմա մնում է թոռները: Բայց, ընդամենը մի քանի ամիս անց, որդիս եկավ ինձ մոտ մի նոր թանկարժեք մեքենայով: Հարց եմ տալիս.

— Իսկ որտե՞ղ է որդիս քեզ այդքան գումար, հավանաբար վա՞րկ ես վերցրել, հա՞:

— Ո՛չ, մայրիկ: Ես և կինս վաճառեցինք ձեր հարսանեկան նվերը:

— Ինչպե՞ս: Բնակարանը վաճառե՞լ եք: Որտե՞ղ եք ապրելու:

— Մենք դեռ կարող ենք գումար վաստակել բնակարանի համար: Առջևում մենք ունենք մի ամբողջ կյանք: Եվ վաղը մենք գնում ենք ծով հանգստանալու։ Կինս մանկուց երազել է այդ մասին: Այսպիսով, ես հասկացա, որ ժամանակն է իրականացնել նրա երազանքը:

Այդ պահին ես բռնեցի սիրտս և ընկա աթոռին: Ինչո՞ւ միայն ես չլսեցի ամուսնուս, ինչո՞ւ ես նրանց նվիրեցի իմ բնակարանը։ Հիմա պարզվեց, որ բնակարանս այլևս չկա, և ես ապահովված ծերություն չեմ ունենա: Ամեն ինչ պարզապես նորապսակների հիմար մտածելակերպի շնորհիվ։:

Հետո տեղի ունեցավ սարսափելին՝ որդիս ավտովթարի ենթարկվեց և ամբողջությամբ մետաղակույտի վերածեց նոր գնած թանկարժեք ավտոմեքենան: Փառք Աստծո, գոնե որդիս վնասվածքներ չէր ստացել: Չանցած մեկ տարի, նրա սիրելի կինը նրան հեռացավ առանց որևէ բան բացատրելու և դիմեց դատարան ամուսնալուծության համար:

Եվ այսպես, իմ որդին, ում ես խելացի մարդ էի համարում, մնաց առանց ոչինչի: Եվ հիմա նա դիմեց ինձ՝ խնդրելով ապրել իմ հին բնակարանում: Նա այնքան վիրավորեց ինձ իր արարքով, որ ես դեռ չգիտեմ, արդյո՞ք արժե նրան նորից իմ տուն թողնել․․․

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
NOR PASTER
Яндекс.Метрика