Աշխատանքից վերադառնալիս տանս դռան դիմաց մի գեղեցիկ կնոջ տեսա․․․

Ես ամուսնացած եմ և ունեմ երկու դուստր: Աշխատանքը չունեմ, ամուսինն ամեն կերպ փորձել էր մեզ ապահովվել, սակայն չէր ստացվում: Ես որոշեցի մեկնել արտերկիր աշխատելու, չպապկերացնելով, որ հինգ տարի անց դրա համար շատ եմ զղջալու:

Իմ պլանները կյանքի կոչելու համար ես մեկնեցի Իտալիա: այնտեղ երկար տարիներ իմ հետ ապրեց նաև մեր զարմուհին: Նա նույնիսկ տեղ գտավ իր երկրորդ զարմիկի համար:Ես աշխատում էի մի բարի ընտանիքում, որպես մաքրուհի։ Նրանք ինձ լավ էին վարձատրում: Միակ պայմանը մշտապես տեղում լինեմ և կարգին հավաքած պահեմ նրանց տունը:

Ես ջանասիրաբար կատարում էի իմ պարտականությունները: Ես այնքան հոգնած էի, որ ընկավ իր փոքրիկ սենյակում գտնվող բազմոցին և քնեցի: Ամենադժվարը այն ժամանակ էր, երբ տանտիրուհին երրորդ երեխան ունեցավ: Բայց ես իմ բարությամբ այնպես էի երեխաներիննրանք ամբողջ օրը ման էին գալիս պոչիցս կպած։

Այսպիսով, ես տնային տնտեսուհուց պարբերաբար դայակի էի վերածվում:

Իմ աշխատանքը մեծահոգաբար վճարվեց: Ես ամբողջ գումարը ուղարկեցի տուն: Ես օգնեցի իմ դուստրերին  ավարտել դպրոցը և ընդունվել համալսարան։ Մեծ աղջկաս հարսանիքի կապակցությամբ նրա համար բնակարան գնեցի և վերանորոգեցի և՛ այդ բնակարանը, և՛ ամուսնուս բնակարանը:

Այնուհետև ես ամուսնուս համար մեքենա և տրակտոր գնեցի իմ աշխատած գումարներով: ժամանակը անցնում էր, իսկ ամուսնուս պահանջները միայն ավելանում էին։

Բայց մի անգամ կրտսեր դուստրը զանգահարեց ինձ և ասաց, որ ամուսնանում է: Ես հասկացա, որ ժամանակն է այցելել հայրենի երկիր և մի քանի ամիս տանտիրուհուց արձակուրդ խնդրեցի: Ես որոշեցի ոչ ոքի չասել, այլ անակնկալ մատուցել:

Ճանապարհը շատ երկար էր: Ես գումար խնայելու համար ամենաէժան ավտոբուսը ընտրեցի: Վերջապես,  հասա մեր տան մոտ։ Այնքան գեղեցիկ էր բակը, ծաղկած ծաղիկներ, գեղեցիկ տեսարան․․․

— Կեցցեն դուստրերս — մտածեցի ես և բացեցի դարպասի դուռը: Մի նրբագեղ կին հանկարծ հայտնվեց նախաշեմին: Նա կանգնած էր տան խալաթով և հարցական նայում էր ինձ։

— Ո՞ւմ եք ուզում դուք,- շփոթված հարցրեց նա։

-Սա իմ տունն  է, ես այստեղ եմ ապրում, — պատասխանեցի ես։

-Բայց սա իմ քաղաքացիական ամուսնու տունն է, — անակնկալ պատասխանեց անծանոթըև այդ պահին դռան մոտ հայտնվեց ամուսինս։

— Ես հիմա կբացատրեմ ամեն ինչ,- ասաց ամուսինս Ես նրան չլսեցի։Աչքերիս առաջ սևացավ և ես ուշագնաց եղա: Ես ուշքի եկա նաշադրի սպիրտի հոտից: Ամուսինս ուղղակի փախավ, նստելով իր մեքենան։ Հետո պարզվեց, որ նա վազեց քաղաք դստերս մոտ։

— Ներիր ինձ: Ես չգիտեի, որ դու կաս … Հիմա ես կհավաքեմ իրերս և կգնամ: Ես կմտածեմ ինչպես վարվեմ այդ հիմարի հետ, — հառաչեց անծանոթ կինը նկատի ունենալով ամուսնուս։

-Ես չեմ կարող մնալ այս տանը: Բոլորը դավաճանել են ինձ … Ոչ միայն ամուսինս, այլև իմ դուստրերը ,- ասացի ես։

Ես հեռացա տանից և գնացի տարեց մորս տուն: Իտալական հեքիաթն ավարտվեց:

Սկսվեցին դաժան աշխատանքային օրեր: Ինչպես պարզվեց, արդեն մեկուկես տարի է ամուսինս նոր կին ունի, ես ուղղակի ջնջեցի նրան իմ կյանքից: Փաստորեն ամուսինս ու դուստրերս ինձանից միայն գումար էին սպասում, ես նրանց համար կթու կով էի դարձել, ով իրականացնում էր նրանց բոլոր պահանջները․․․

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
NOR PASTER
Яндекс.Метрика