Գնացել էինք ապագա ամուսնուս ծնողների հետ ծանոթանալու․ Նրանք այնպիսի պայմաններ դրեցին իմ առաջ․․․հարսնացուին գնահատում էինայնպես, կարծես շուկայից ապրանք են գնում

Ծանոթությունը հաճելի գործընթաց է, սակայն, ինչպես վկայում է պրակտիկան, այս գործընթացը հաճելի է միայն առաջին քսան երեսունի համար: Գնացել էինք ընկերոջս ծնողների հետ ծանոթանալու։ Ծանոթությունից ընդամենը 20 րոպե անց ծնողներից յուրաքանչյուրը սկսեց ներկայացնել իր պահանջները: Դե, ինչպես բոլորը …

Ընկերոջս ծնողները անմիջապես ասացին, որ ես պետք է անցնեմ մի շարք բժշկական հետազոտություններ:

Ես ոչինչ ճասացի, չնայած որ զարմացա, բայց ծնողներս չլռեցին, պարզապես ասացին, որ դա իսկական անհեթեթություն է:

Այնուհետև ապագա սկեսուրս սկսեց առողջության մասին տեղեկանքներ պահանջել ընտանիքիս բոլոր անդամների համար: Հայրս այլևս չկարողացավ դիմանալ նրանց պահանջներին և ուղղակի հեռացավ:

Ես անհարմար էի զգում, իսկ իմ ապագա ամուսինը այնպես էր հանգիստ նստել, որ կարծես ամեն ինչ կարգին էր:

Նրանք մեզ/ինձ և ապագա ամուսնուս/ պառկեցրեցին քնելու առանձին մահճակալների վրա, ամուսինս չառարկեց, և ստիպված ընդունցի նրանց ասածը՝ չէ որ նրանք ամուսնուս ծնեղներն էին և նրանց հակառակվել պետք չէր:

Բայց նախքան քնելու գնալը, ինձ տեղեկացրին, որ առավոտյան մենք պետք է գնանք նոտար, որպեսզի նա ճիշտ և համառոտ ամուսնության պայմանագիր կազմիը: Դրանից համբերությանս բաժակը լցվեց։

Ես առավոտյան վաղ արթնացա, հավաքեցի իրերս և հեռացա: Դրանից հետո ես փոխեցի հեռախոսահամարս որպեսզի նույնիսկ ինձ զանգահարել չկարողանան:

Պետք է արժանապատվություն և հպարտություն:

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
NOR PASTER
Яндекс.Метрика