Նա ամաչում էր մոր տարիքից, մեղադրում էր իրեն լույս աշխարհ բերելու համար. երբ իմացավ ողջ ճշմարտությունը մայրն արդեն հիավանդանոցում էր

Էմիլյանը կրկին չի գիշերեն տանը: Նա կրկին վիճել էր մոր հետ: Տղան ընդհանրապես ամաչում էր, որ նա է իր մայրը, նա նրան համարում էր ծեր: Նա 17 տարեկան էր, իսկ մայրը՝ 60:Նա միշտ մտածում էր, որ ընկերների մայրերը շատ երիտասարդ են, իսկ իրեն հասել է ծեր մայր: Փոքր տարիքում նա դա չէր նկատել,ճիշտ է եղել են պահեր, երբ ընկերները կարծել են, որ իրեն տատիկն է տանում մանկապարտեզ, սակայն հետո հասկացել են, որ մայրն է:

Իսկ երիտասարդության տարիներին հորմոնները տղային թույլ չեն տալիս մտածել գլխով: Էմիլյանը սկսեց ավելի հաճախ վիճել մոր հետ:Իսկ մայրը նրան ոչ մի բան չէր արգելել: Տղան հաճախ էր մոր վրա գոռում, ասլեվ, թե այդ տարիքում ինչու է իրեն լույս աշխարհ բերել,այն էլ առանց ամուսին,իսկ հիմա ստիպված է ընկերների մոտ ամա-չել:Ընկերների հետ նրա համար շատ ուրախ էր անցնում ժամանակը: Նա կարծում էր,թե միայն ընկերներն են իրեն ճիշտ հասկանում, իսկ մայրը իրենց խանգարում է ճիշտ պարել:

Գիշերելով ընկերներից մեկի տանը նա տուն է վերադառնում, որպեսզի ինչ-որ իր վերցնի: Երբ տուն մտավ մայ-րը տանը չէր: Մտածեց՝ խանութ է գնացել:Հանկարծ դռան զանգը հնչեց: եմին կանգնած էր հարևան Եգորը: Է-միլյանը նույնսիկ չհասցրեց հարցնել՝ինչ է ուզում:Ներս մտնելով հարևանը բռնեց նրա վերնաշապիկից և տա-րավ խոհանոց և բարկացած ձայնով ասաց:

Լսիր անշնորհակալ լակոտ: Քո մայրն այս պահին գտնվում է հիվանդանոցում և շատ վատ վիճակում է: Իսկ դը-րան դու ես հասցրել: Ես այն ժամանակ նրան ասում էի,ինչու ես այդպիսի պատասխանատվություն վերցնում քո ուսերին, իսկ նա ոչ՝ պարզվեց խղճով է:Եթե նա չլիներ, հանրավոր է դու հիմա փողոցում լինեիր, կամ էլ՝ մանկա-տանը, կամ էլ ընդհանրապես ողջ չլինեիր:

Այն ժամանակ նա խանութ գնալուց փողոցում քեզ է տեսել և չի թողել, ոևպեսզի մենակ մնաս, նա քեզ տարել է տուն, ոստիկանությանը հայտնեց, որպեսզի գտնեն քո ծնողներին, սակայն այդպես էլ չգտան,իսկ նա որոշեց քո խնամքը իր վրա վերցնել: Նա այնքան է տանջվել, որպեզի քեզ իրեն տային: Մենք ամբողջ հարևաններով նրա համար բնութագիր են գրել,իսկ դու անշնորհակալ, այդպիսի սուրբ կնոջը ինֆակտի ես հասցչել: Ինչպես կհար-վածեի քեզ…

Երբ հարևանը գնաց Էմիլյանը արցունքները չկարողացավ զսպել, նա իրեն անչափ մեղավոր էր զգում մոր ա-ռաջ: Այն կինը, ով իրեն սիրել և ամբողջ կյանքն է նվիրել, շատ է նեղացրել, այդպես մտորումներով նա արագ գնաց հիվանդանոց մորը տեսակցության:Երբ մայրը նրան տեսվ անչափ ուրախացավ,կանչեց մոտը և ամուր սեղմեց նրան կրցքին: Այդ պահին միայն նա զգաց մոր ջերմությունը:Իսկ Էմիլյանը մտածում էր, թե ինչքան հի-մարն է եղել,ինչ տարբերություն, թե մայրդ քանի տարեկան է, կարևորը՝ նա ողջ լինի:

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
NOR PASTER
Яндекс.Метрика