Եկավ երազիս ու ասաց. Մամ ինձ 5.30 կբերեն Երևան… Ու այդպես էլ եղավ…

Երազիս ասաց՝մամ, ինձ 5։30 կբերեն Երևան, ու այդպես էլ եղավ… վերջին խոսքերը եղել են․ «Չէր կարող սենց բան լիներ, ոնց որ երազ լինի, իմ հետ չպիտի սենց լիներ»…

Արց ախյան պшտերազմում զո հվшծ կրտսեր սերժանտ Վահե Եղիկյանը 2019 թվականի հուլիսի 11-ին էր զորակոչվել բանակ։ Նա ինքնակամ ընտրել էր Արցախում ծառայել, այնուհետև որոշել էր, որ պետք է Վարազաթմբի (Լելե Թեփե) դիրքը պահի․ «Իր ընտրությունն է եղել, առանց մեզ ոչինչ ասելու, արդեն արել վերջացրել էր, նոր ասաց։ Դիրքն էր կահավորել, մատուռն էր կառուցել, ծաղիկներ էր տնկել»,- պատմում են Վահեի ծնողները։

Երազիս ասաց՝մամ, ինձ 5։30 կբերեն Երևան, և անատոմիկից այդ ժամին մեզ տվեցին Վահեին, 25 օր չէինք գտնում — YouTube Վերջին անգամ հարազատների հետ խոսել է սեպտեմբերի 29-ին։ «Սկսած սեպտեմբերի 30-ի առավոտից Աստծուն խնդրում էի, որ Վահեն զանգի, մի հատ զանգի ու այդպես մինչև հոկտեմբերի 24-ը։ 25 օր տшռшպшնք, 25 օր դժո խք, մինչև որ գտանք Վահիկին»,-պատմում է Վահե Եղիկյանի մայրը՝ Կարինե Մուրադյանը։

Lurer.com | «Տղե՛րք, թողեք ինձ ստեղ, փախեք»․ անմահացած Վահե Եղիկյանի վերջին խոսքը Վահեն զինակցի ձեռքերում է զ ո հվել, шրնшքшմ է եղել, վերջին խոսքերը եղել են․ «Չէր կարող սենց բան լիներ, ոնց որ երազ լինի, իմ հետ չպիտի սենց լիներ»։ Վահե Եղիկյանը ծնվել է 2001 թվականի մայիսի 9-ին, զ ո հվել է 2020 թվականի սեպտեմբերի 30-ին։

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
NOR PASTER
Яндекс.Метрика